Little Way Little Walk

8.11.57

7.11.57

4.11.57

"รักรากเลือด - Himizu" เป็นเรื่องราวซากปรักหักพังของชีวิตผู้คนในอีกมุมหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น ดูแล้วรันทดหดหู่มืดมนแต่ท้ายสุดกลับมีแสงสว่างในความมืดนั้นให้เห็นรางๆ และค่อยๆ แจ่มชัดขึ้น ซึ่งก็คือ
"ความหวัง ความดี คุณค่าของความเป็นคน และการไม่ยอมแพ้ของมนุษย์"
หมายเหตุ : himazu แปลว่า ตัวตุ่น

KIDS

KIDS เริ่มต้นเรื่องหม่นหมองพอกัน เรื่องราวของเพื่อนสามคนที่ผ่านความรุนแรงในวัยเด็กมาจนเป็นปมในชีวิตเมื่อเติบโตขึ้น คนนึงเติบโตมาด้วยความกลัวพ่อขี้เมาที่ชอบใช้ความรุนแรงทำร้ายร่างกาย (เมาแล้วเอาเตารีดนาบลูก) อีกคนเป็นเด็กสาวที่โดนเพื่อนที่โรงเรียนเอามีดกรีดปากจนบาดเจ็บสาหัสเป็นแผลเป็นจนเธอต้องใส่มาร์กปิดปากอยู่ตลอดเวลา
คนที่สามคือชายหนุ่มที่มีพลังพิเศษ สามารถดูดซับความเจ็บปวดของคนอื่นมาไว้ที่ตัวเองได้ เขารับรู้ถึงพลังนี้เมื่อแม่แทงพ่อตายและแทงเขาด้วย ทว่าเมื่อแม่มาจับตััวเขาบาดแผลถูกแทงก็ย้ายไปอยู่ที่แม่ เมื่อโตขึ้นสิ่งที่เขาทำคือตะเวนช่วยคนที่เจ็บปวด และนำความเจ็บปวดเหล่านั้นมาสู่ตัวเอง.
ประเด็นเรื่องความรุนแรงในสังคมโดยเฉพาะผู้ที่ถูกกระทำเป็นเด็กๆ และเกิดจากคนในครอบครัวของตัวเองนั้นมักเป็นปัญหาที่ฝังลึกอยู่ในใจของเด็ก แม้จะเติบโตเป็นผู้ใหญ่สักแค่ไหนก็ตาม ความเจ็บปวดนั้นก็ไม่อาจเลือนหายไปได้โดยง่าย

หมายเหตุ ดูเรื่องนี้จบอยากวาดรูปทามะคุงมากๆ หัวกระเซิงตลอดเวลา ผิดกับมาดท่านจิอากิอย่างกับฟ้ากับเหว

27.10.57

Bless Me, Ultima

เธอเป็นแม่มด
เธอเป็นนกฮูก
เธอเป็นผู้เยียวยา
เธอเป็นผู้สอนให้อัลโตนิโอพูดกับต้นไม้ เมื่อเธอพาเขาไปเก็บสมุนไพร ก่อนเก็บจะต้องบอกต้นไม้ว่า "เราเก็บท่านเพื่อไปทำยานะ"
....
อัลติม่าสอนผมให้ฟังเสียงของทุกสรรพสิ่งในธรรมชาติ สอนให้ฟังว่าแม่น้ำพูดว่าอะไร
คำของอัลติม่าที่สอนอัลโตนิโอในหนังเรื่องนี้ที่กระทบใจฉันมากที่สุดคือ

"จงจำเอาไว้นะ อันโตนิโน ความดีที่เล็กที่สุด สามารถต่อสู้กับความชั่วร้ายที่สุดในโลกได้"

...
อื่นๆ ที่น่าสนใจ : หนังยังสะท้อนภาพชาวนาในเม็กซิโกได้งดงาม เรื่องความเคารพพืชผลประหนึ่งของขวัญศักดิ์ืสิทธิ์ที่ผืนดินมอบให้ เรื่องของการตั้งคำถามเกี่ยวกับพระเจ้าของเด็กๆ ในขณะที่วิ่งเล่นกัน การไม่เชื่อในพระเจ้าของเด็กผู้สูญเสียพ่อแม่ไป ความเชื่อเรื่องแม่มด ฯลฯ หนังดูสนุกค่ะ อ้อ เรื่องนี้สร้างมาจากวรรณกรรมชื่อเดียวกับหนัง Bless Me, Ultima (a novel by Rudolfo Anaya)

Heavenly Forest

อย่างที่รู้หนังญี่ปุ่นขึ้นชื่อว่าเป็นหนังที่มีความละมุนละไม เก็บซ่อนรายละเอียดปลีกย่อยที่งดงามเอาได้ในเรื่องราวของหนังได้อย่างดีเยี่ยม บางคนอาจไม่ชอบเพราะโดยรวมดำเนินเรื่องช้าเนิบๆ ไม่โฉ่งฉ่าง ตัดฉับๆ เต็มไปด้วยสีสันฉูดฉาด หรือมีบทสนทนามากมาก หนังญี่ปุ่นบางเรื่องบางฉากแทบไม่มีบทพูดเลย ทว่าใช้ภาพเล่าเรื่องเอง
ในโรงไป) แน่นอนว่าเพลงเพราะตามที่หนังโปรโมตไว้ แต่ทำไมฉันเฉยๆ ไม่ได้ชอบมากมายสักเท่าไหร่ และออกจะเดาทางการเดินเรื่องได้ วันนี้ฉันดูหนังรักอีกเรื่อง Heavenly Forest เป็นหนังเก่าตั้งแต่ปี 2006 ฉันกลับนั่งน้ำตาร่วงเผาะ ๆ T_T

พระเอก (มาโกโตะ) รักการถ่ายรูปมาก จนนางเอก(ชิสึรุ) เริ่มสนใจการถ่ายรูป และให้เขาสอนถ่ายภาพ นางเอกแอบรักพระเอก พระเอกผูกพันกับนางเอกแต่ก็คบกับผู้หญิงอีกคน (มิยูกิ) (ดูว่ามาโกโตะเอกก็รักชิสึรุแต่นางไม่รู้ใจตัวเอง) จนกระทั่งชิซูรุอยากได้ภาพเพื่อส่งเข้าประกวด เธอขอให้เขาจูบเธอในคอนเซป kissing in a forest ทั้งสองจูบกัน และชิสึรุก็หายไปจากชีวิตชายหนุ่มตั้งแต่วันนั้น มาโกโตะรู้ใจตัวเองแล้ว และก็สายไปแล้วเช่นกัน (ว่ากันว่าความรักที่บริสุทธิ์ก็ไม่เคยทำร้ายใคร แต่ทำร้ายใจกุมาก ดูไปน้ำตาร่วงไป)
ด้วยว่าครอบครัวชิสึรุเสียชีวิตเพราะโรคชนิดนึง เข้าใจว่าเป็นโรคทางกรรมพันธุ์ด้วย เธอเองก็เป็นโรคนี้ ชิสึรุเดินทางไปนิวยอร์คและเป็นช่างภาพตามฝัน กระทั่งวันนึงมีจดหมายจากชิสึรุส่งมาถึงมาโกโตะจากนิวยอร์ก พระเอกของเราก็อุตสาห์รีบไป แต่หนังก็โคตรใจร้าย (แบบงดงาม) ชายหนุ่มได้เจอเพียงงานแสดงภาพถ่ายของเธอ ในนั้นมีภาพของเขาอยู่มากมาย แน่นอน...รวมทั้งภาพ kissing in a forest อยู่ด้วย ทว่าเธอได้จากเขาไปนิรันดร์แล้ว นาทีนี้อิชั้นหมดทิชชูไปครึ่งม้วนแล้ว พระเอก (Hiroshi Tamaki แสดง) ร้องไห้เก่งมาก (เค้าเลยร้องตาม)
หมายเหตุ หนังสวยมากค่ะ ดูแล้วอยากหยิบกล้องออกไปถ่ายรูปโดยพลัน